Yazalım bakalım Dolu dolu geçen bir hafta oldu Yıllardır Ankara'dayım alıştım artık fakat her Bursa'ya gittiğimde aklım ailemde kalıyor Yaşlandıklarını görüyorum annemle babamın, daha doğrusu daha çok yaşlandığını görüyorum Elleri, yüzleri... Belki aynı şehirde olsak da çok görüşemeyecektik fakat bana ihtiyaçları olduğunda yanlarında olabilecektim Bunu yazarken güldüm. Çünkü hala benim anneme daha çok ihtiyacım var Şöyle bir düşününce bir duygu daha var yaşadığım: Sevilmeyi, düşünülmeyi hissetme Korunulmayı hissetme Ayrıca zorunlulukların bir süre kalkması, belki bir hafifleme Bu sadece tatilin verdiği bir rahatlama aynı zamanda Yemek yapma zorunluluğu, çocukları okuldan alma, ödevlerini yetiştirme, erken kalkma-erken yatma Bir saat sıkıntının olmaması Yine de en baskın gelen duygu sevildiğini hissetmek Tabi ki olduğum yerde de seviliyorum fakat bu durumda benim daha çok düşünmem, sevmem, bakmam ve korumam gerekiyor çocu...