Bursa hk. :)

 

Yazalım bakalım 

Dolu dolu geçen bir hafta oldu

Yıllardır Ankara'dayım alıştım artık fakat her Bursa'ya gittiğimde aklım ailemde kalıyor 

Yaşlandıklarını görüyorum annemle babamın, daha doğrusu daha çok yaşlandığını görüyorum

Elleri, yüzleri... Belki aynı şehirde olsak da çok görüşemeyecektik 

fakat bana ihtiyaçları olduğunda yanlarında olabilecektim

Bunu yazarken güldüm. Çünkü hala benim anneme daha çok ihtiyacım var 

Şöyle bir düşününce bir duygu daha var yaşadığım: Sevilmeyi, düşünülmeyi hissetme 

Korunulmayı hissetme

Ayrıca zorunlulukların bir süre kalkması, belki bir hafifleme

Bu sadece tatilin verdiği bir rahatlama aynı zamanda 

Yemek yapma zorunluluğu, çocukları okuldan alma, ödevlerini yetiştirme, erken kalkma-erken yatma 

Bir saat sıkıntının olmaması 

Yine de en baskın gelen duygu sevildiğini hissetmek

Tabi ki olduğum yerde de seviliyorum fakat bu durumda benim daha çok düşünmem, 

sevmem, bakmam ve korumam gerekiyor 

çocuklar küçük...

Bursa'da ise böyle değil, hala en küçük benmişim gibi anlatabiliyor muyum bilmiyorum 

daha sorumluksuz gibi "sorumluksuz" kelimeye bak şimdi aklıma geldi

Az önce Normal People izliyordum, şu şarkıyı çalıyordu ve bence bu havaya çok yakıştı 

"Everything I am is yours" -Villagers

Tonla işim var gideyim, anılarımı buraya bırakıyorum 

Umarım çocuklarıma hatıra kalır