Tarih 16 Aralık olduğunda yeni yaşıma gireceğim İsmet Özel’in Münacaat şiirinin giriş kısmı geliyor aklıma Annem duyarsa yanlış anlar üzülür diyorum bir zamanlığına vazgeçiyorum Yağmur yağıyor, kitabımı aldım dedim ki daha kaç yıl okuyabilirim ki? İnsan ömrünün tüm istediği kitapları okuyamayacak kadar kısa olması ne acı Ahirette amel defterimiz dışında kitaplar olacak mıdır acaba? Yaş ilerledikçe aslında Veronika’nın ölmek istemediği gibi ölmek istemiyorum Daha diyorum Filistin özgür olmadı alma canımızı Allah’ım Yatmadan evvel çocuklara baktım Uyuyorlardı Bakıyorum ve diyorum ki bunlar benim mi Allah’ım? Senin emanetlerin ne güzel, pek tatlı çok sevimliler Aklıma çocuğunu kaybedenler geliyor kahroluyorum kahroluyorum Dişlerimi fırçalarken ayna da yüzüme bakıyorum Artık şu yüz yogasını bilmem kaçıncı kez mutlaka yapmalıyıma niyetlenip gene yapmıyorum Menapoza girmeye de hazır değilim ben daha gencim diyorum Ben ha...