Bu Yaşa Erdirdin Beni

 

Tarih 16 Aralık olduğunda yeni yaşıma gireceğim 

İsmet Özel’in Münacaat şiirinin giriş kısmı geliyor aklıma

Annem duyarsa yanlış anlar üzülür diyorum bir zamanlığına vazgeçiyorum 

Yağmur yağıyor, kitabımı aldım dedim ki daha kaç yıl okuyabilirim ki?

İnsan ömrünün tüm istediği kitapları okuyamayacak kadar kısa olması ne acı

Ahirette amel defterimiz dışında kitaplar olacak mıdır acaba?

Yaş ilerledikçe aslında Veronika’nın ölmek istemediği gibi ölmek istemiyorum 

Daha diyorum Filistin özgür olmadı alma canımızı Allah’ım 

Yatmadan evvel çocuklara baktım

Uyuyorlardı 

Bakıyorum ve diyorum ki bunlar benim mi Allah’ım?

Senin emanetlerin ne güzel, pek tatlı çok sevimliler 

Aklıma çocuğunu kaybedenler geliyor kahroluyorum kahroluyorum 

Dişlerimi fırçalarken ayna da yüzüme bakıyorum 

Artık şu yüz yogasını bilmem kaçıncı kez 

mutlaka yapmalıyıma niyetlenip gene 

yapmıyorum

Menapoza girmeye de hazır değilim ben daha gencim diyorum 

Ben hala eski de olsa converse giymeye devam ediyorum  

Yaşlı olmak için erken, genç olmak için geç 

olduğunu hissediyorum 

Babannem gibi hiçbir şey geri gelmiyor 

Onu özlüyorum 

Kalbim cızırdıyor aynı anda burnumun direği de sızlıyor

Artık kocamansın kadın, kocaman kadınsın kendine gel diyorum

Kocamanım ben

Ne ara?

Aslında cesur bir yıl geçirmişim

Sonradan bakıp keşke daha tedbirli davransaymışım dedirtme 

bana Allah’ım

İşi bıraktım,

Ben ki sanki asırlardır çalışıyorum 

İçimdeki huzuru biliyorsun

İyi ki ve şükür

Bana daha hayırlısını ver 

Daha hayırlı kapılar aç bu benim münacaatımdır Allah’ım

Robotlar çizgi filminde;

Robot diyor ki işte kahramanımız yoldan geçecek aynen şöyle diyor hala aklımda

 “Çekilin çekilin onun gerçekleşmesi imkansız hayalleri var!”

Benim de öyle 

Her sabah, beni bu sabaha da çıkardın diye şükrediyorum

Sonra diyorum ki benim buralarda olmamam lazım 

Benim çok gezmem çok ülke görmem lazım

Bende bir ufuk var diyorum

Ben buralara fazlayım diyorum

Az bir zaman sonra kendimi ev işlerini yaparken buluyorum 

Nereye be diyorum nereye gidebilirsin!

Hala içimde bir gençlik saklı olmalı

Yoksa bu yaşta bu kadar inişli çıkışlı olmamalı gibi insan 

 

Sonra gene çok ciddili çok eminli kararlar

Sonra bocalama 

Sonra bir gayret nasıl ki göreceksin herkül müsün mübarek

Tüm evi çekip çevirme herşeye yetme

Sonra pilin 10,7 sonra 3 ve

gene bitkin yorgun depresif halleri

Tam istediğim gibi olamayacak anlıyorum, olabilir

Bu yaşıma alışırım, severim de hatta

Çünkü çok değil geçen seneki fotoğraflara bakınca bile 

gençmişim diyorum nasıl güzel geliyorum gözüme 

Bu yaşım da geçip gittikten sonra öyle gelecek biliyorum  

Hoşgeldin, kırklarımın çiçeği olasın 

 

İnşallah iyi geçiniriz, birbirimizin kadrini kıymetini zamanında biliriz

Teşekkür ederim Allah’ım tüm kalbimle 

İsmet Özel’i iyi bir şair olarak yarattığın için 

(ideolojileri için umarım doğru yolu bulur o ayrı)

43 mum üfleyeceğim 

Söz sende şair; 

“Bu yaşa erdirdin beni, gençtim almadın canımı

ölmedim genç olarak, ölmedim beni leylak

büklümlerinin içten ve dışardan

sarmaladığı günlerde

bir zamandı

heves ettim gölgemi enginde yatan

o berrak sayfada gezindirsem diye

ölmedim, bir gençlik ölümü saklı kaldı bende.

Şimdi tekrar ne yapsam dedirtme bana yarabbi

taşınacak suyu göster, kırılacak odunu

kaldı bu silinmez yaşamak suçu üzerimde

bileyim hangi suyun sakasıyım ya rabbelalemin

tütmesi gereken ocak nerde?”

Fotoğraf: Kızlardan büyüğü