Ruhlar Evi

Clara'nın umursamazlığından bir nebze olsun almak isterdim

Kitapta en üzüldüğüm karakter dadı oldu. Onun kendini hizmet ettiği insanlara adaması

kendine ait bir hayatı olmaması bana birtakım çağrışımlar yaptı ve üzdü açıkçası

Ayrıca şöyle bir not almışım

"Clara'yla Blanca mektuplaşıyor olmasalardı, hayatlarının o dönemi zamanın sildiği eski anıların karmaşası içinde yok olup gidecekti"

Açıkçası Isabel'in, Ellena Ferrante kadar harika cümleleri yok

Hikayesi daha güçlü daha sıradışı diyeyim

Konusu için ilk başta baya baya gizemli olaylar içinde gelişecek sanıyorsun,

fakat yazar onu da bir ayarda-dengede tutmuş

Marquez'e benzettim biraz, belki de Latin Amerikalıların özelliği budur

Ruhlar ve öteki alemlerle ilişkilerine gündelik hayatlarında yer verirler

Kitabın 385. sayfasındayım

Karakterlerle aramda bir alışkanlık oluştu

Sanki onların evlerini uzaktan izliyorum

Bitmesine üzülecek gibiyim

Son birkaç haftadır birlikteydik.

Ruhlar Evi'nden fotoğraflar;

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Kömives yoksa Marai'mi?

Ben Kömives’i burjuvazi olarak gördün mü? Sanki istemiyor ama bir şekilde de ayak uyduruyor bu duruma “Ona ucuz tütün, daha mütevazi kıyafetler, daha basit konut yeterdi. Toplumsal hayatın daha alt düzey koşullarıyla idare edebilirdi” bu cümleden böyle anlıyorum Köprüden baktığı anlardaki cümleleri ise evet sınıfsal farklıları sadece zenginlik değil belki ama tarihsel soyluluk, eğitimden gelen yetkinlikler açısından sınıf ayrımını önemsiyor olabilir de diyorum Ki yazarın Burjuvanın İtirafları diye de kitabı varmış “İşte köprünün altında yüzyıllardır akan nehrin solunda, kıyıda uzanan yeni parlak renklere boyanmış kiralık evlerin ses geçiren ince duvarları arasında modern çağın sürekli sinirli insanları yaşıyordu” “Sonra yavaşça yüzünü nehrin sağ kıyısında kalan yakasına doğru çevirdi. Bu tarihi yüzü içi memnuniyetle kabararak seyretti.” Kapıcı ile ilgili yaptığı yorum; “Kapıcının davranışındaki bu gerekçesiz samimiyeti dışarıdan gören biri asla hissedemezdi. Bu ...

Bir Romanın İçine Gömülmenin Hazzı

Bu kitabı açıkçası herkes okuyor diye öteliyordum Yani sanki herkes okuyorsa ben okumamalıyım diye kibirleniyordum Fakat yanılmışım Müthiş bir çeviri Kendine ve ilişkilere, duygulara ait dürüst bir gözlemleme Harika analizler ve dışa vurumla Tertemiz cümleler Sürükleyici Açıkçası çok kısa sürede bitirdim Yalnız kendimde farkettiğim bu sefer karakterlerden çok yazarla daha ilgili olarak okudum Elena mahlası ile yazıyormuş gerçek kimliğinden emin değiller Kitabın seri olarak devamı da varmış bakalım kısmet Sayfa 164 ' e şöyle not almışım: Lila' yı bu denli abartan Lenu' nun kendi ezikliği Kitaptan aldığım diğer cümleleri paylaşıyorum; "Yazı aracılığıyla konuşmayı biliyordu" "Hınçlı bir mutsuzluk" "Gündelik olayların içinde var olan bir zenginlikti ve ne şanı ne ışıltısı vardı" "Mutlak bir kararlığa sahip olma özelliği sergilerdi" "Hayal kırıklığını, hayatlarının ana ekseni yapmış ve birbirlerine sıkı sıkı tutunmuş iki ih...

Okunması çok kolay olmasa da sabrı hak edecek güzel bir kitap

Yüzüncü sayfaya kadar hızlı ilerleyemedim felsefi açıdan kullanılan terimler kavramlar zorlayıcı oldu. Bazen çeviri eksikliği mi şimdi burada ne demek istedi diye aynı cümleleri bir kaç defa okudum Ozu yeni girdi hikayeye bakalım neler olacak? diye 10 Haziran'da not almışım Kitabı bugün bitirebildim. (29 Haziran) Üzüldüm, kitabın sonunun kendi içimde biraz demlenmesine izin vermem gerekiyordu Fakat sonra yazmak için fırsat bulamayacağımı düşünüp yazmaya oturdum Kendi cümlelerimle anlatacak bir ruh dinginliğim ve kelime bulmada kolaylık yaşayacak bir berraklığım olmadığı için şu an çok yorumum olamayacak Fakat gene de şunları yazayım; Renee'nin, kendi zevk ve tutkularıyla hayatı daha kolay yaşanılır kılmanın güzelliğini göstermesi bir yana, o aslında oldukça yalnız "sevmek" ve "sayılmak" kısmını kardeşinin ölümüyle toprağa gömmüş durumuna üzülünecek, fark edilmeyen entel yoksul bir kadın Paloma var bir de ve onun derin düşünceleri Ozu ise gerçek olama...

Naneli Petty

Bu Blogda Ara